If you want to be freed from all the vices simultaneously, renounce self-love, the mother of evils.
Αν θέλεις να απαλλαγείς ταυτόχρονα από όλες τις κακίες, απαρνήσου την μητέρα των κακών, τη φιλαυτία.
2
The soul’s health consists in dispassion and spiritual knowledge; no slave to sensual pleasure can attain it.
Υγεία της ψυχής είναι η απάθεια και η γνώση. Είναι αδύνατο να την αποκτήσει κανείς, εφόσον είναι υποδουλωμένος στις ηδονές.
3
Patient self-control and long-suffering love dry up the pleasures of soul and body.
Τις σωματικές και ψυχικές ηδονές τις ξεραίνει η εγκράτεια μαζί με την υπομονή, και η αγάπη μαζί με την μακροθυμία.
4
Self-love - that is, friendship for the body - is the source of evil in the soul.
Αρχή των κακών για την ψυχή είναι η φιλαυτία. Φιλαυτία είναι η αγάπη προς το σώμα.
5
The intelligence by nature submits to the Logos and disciplines and subjugates the body.
Ιδίωμα του λογικού είναι να υποταχθεί στον ορθό λόγο, και να ταλαιπωρήσει το σώμα και να το μεταχειριστεί σαν δούλο(Α΄ Κορ. 9, 27).
6
It is an insult to the intelligence to be subject to what lacks intelligence and to concern itself with shameful desires.
Είναι προσβολή στο λογικό να υποταχθεί στο άλογο σώμα και να φροντίζει πώς να ικανοποιεί τις αισχρές επιθυμίες του(Ρωμ. 13, 14).
7
For the deiform soul to abandon the Creator and worship the body is an act of depravity.
Κακό έργο της ψυχής είναι να αφήνει τον Κτίστη και να λατρεύει το σώμα.
8
You were commanded to keep the body as a servant, not to be unnaturally enslaved to its pleasures.
Έλαβες εντολή να έχεις το σώμα υπηρέτη, όχι να δουλεύεις παρά φύση στις ηδονές του.
9
Break the bonds of your friendship for the body and give it only what is absolutely necessary.
Σπάσε τα δεσμά της αγάπης προς το σώμα και μη δίνεις τίποτε στο δούλο (σώμα) εκτός από τα απολύτως αναγκαία.
10
Enclose your senses in the citadel of stillness so that they do not involve the intellect in their desires.
Κλείσε τις αισθήσεις στο φρούριο της ησυχίας, για να μην απασχολούν το νου στις επιθυμίες τους.
11
The greatest weapons of someone striving to lead a life of inward stillness are self-control, love, prayer and spiritual reading.
Μέγιστα όπλα εκείνου που ησυχάζει με υπομονή είναι η εγκράτεια και η αγάπη, η προσοχή και η ανάγνωση.
12
The intellect will go on looking for sensual pleasure until you subjugate the flesh and devote yourself to contemplation.
Δεν παύει ο νους να στρέφεται γύρω από τις ηδονές, μέχρις ότου κάνεις τη σάρκα δούλο και αφιερωθείς στη θεωρία.
13
Let us strive to fulfill the commandments so that we may be freed from the passions; and let us struggle to grasp divine doctrine so that we may be found worthy of spiritual knowledge.
Ας αγωνιστούμε για τις εντολές, για να ελευθερωθούμε από τα πάθη. Ας αγωνιστούμε επίσης για τα θεία δόγματα, για να αξιωθούμε τη θεία γνώση.
14
The soul’s immortality resides in dispassion and spiritual knowledge; no slave to sensual pleasure can attain it.
Αθανασία ψυχής είναι η απάθεια και η γνώση· αυτή δεν μπορεί να την αποκτήσει εκείνος που είναι υποδουλωμένος στις ηδονές.
15
Subjugate your body, strip it of sensual pleasures, and free it from base servitude.
Έχε δούλο το σώμα αφού αφαιρέσεις τις ηδονές, και απάλλαξέ το από την ελεεινή δουλεία.
16
Created free and called to freedom (cf. Gal. 5:13), do not be enslaved by impure passions.
Αφού ο Θεός σ’ έπλασε ελεύθερο και σε κάλεσε για να είσαι ελεύθερος(Γαλ. 5, 13), μην ανέχεσαι να είσαι δούλος στα ακάθαρτα πάθη.
17
The demons bind the intellect to sensible things by means of desire and fear, distress and sensual pleasure.
Με λύπες και ηδονές, με επιθυμίες και φόβους, οι δαίμονες δένουν το νου στα αισθητά.
18
Fear of the Lord conquers desire, and distress that accords with God’s will repulses sensual pleasure.
Ο φόβος του Κυρίου νικά τις επιθυμίες, και η κατά Θεόν λύπη διώχνει την ηδονή.
19
Desire for wisdom scorns fear, and the delight of spiritual knowledge expels distress.
Η επιθυμία της σοφίας καταφρονεί το φόβο, και η ηδονή της γνώσεως διώχνει τη λύπη.
20
The Scriptures contain four things: commandments, doctrines, threats and promises.
Αυτά τα τέσσερα περιέχουν οι άγιες γραφές: τις εντολές, τα δόγματα, τις απειλές και τις υποσχέσεις.
21
Self-control and strenuous effort curb desire; stillness and intense longing for God wither it.
Την επιθυμία τη σταματά η εγκράτεια και ο κόπος. την ελαττώνει η ησυχία και ο θείος έρωτας.
22
Do not goad your brother with obscure words; you would not put up with similar treatment at his hands.
Μην πειράξεις τον αδελφό με υπονοούμενα. Γιατί και συ δε θα μπορέσεις να υπομείνεις όταν σου κάνει τα ίδια.
23
Long-suffering and readiness to forgive curb anger; love and compassion wither it.
Το θυμό τον σταματά η μακροθυμία και η αμνησικακία. Τον ελαττώνει η αγάπη και η συμπάθεια.
24
If you have been given spiritual knowledge, you have been given noetic light; should you dishonor that light, you will see darkness.
Σε όποιον δόθηκε γνώση, δόθηκε φως νοερό. Εκείνος που έλαβε γνώση και την περιφρονεί, θα δει σκότος.
25
The keeping of God’s commandments generates dispassion; the soul’s dispassion preserves spiritual knowledge.
Η τήρηση των εντολών του Θεού γεννά την απάθεια. Η απάθεια της ψυχής συντηρεί τη γνώση.
26
Contemplate sensible objects noetically and you will raise your sense-perception above the realm of such objects.
Ανέβαζε τα αισθητά στη νοητή θεωρία, και θ’ ανασύρεις την αίσθηση πάνω από τα αισθητά.
27
Woman symbolizes the soul engaged in ascetic practice; through union with it the Intellect begets the virtues.
Η γυναίκα συμβολίζει την πρακτική ψυχή, με την οποία όταν συνευρεθεί ο νους, γεννά τις αρετές.
28
The study of divine principles teaches knowledge of God to the person who lives in truth, longing and reverence.
Η έρευνα των λόγων του Θεού γεννά τη γνώση του Θεού σ’ εκείνον που ζητεί ειλικρινά με ευλάβεια και πόθο.
29
What light is to those who see and to what is seen, God is to intellective beings and to what is intelligible.
Ό,τι είναι το φως για κείνους που βλέπουν και για κείνα που βλέπονται, αυτό είναι και ο Θεός για κείνους που νοούν και για κείνα που νοούνται.
30
The sensible firmament symbolizes the firmament of faith in which all the saints shine like stars.
Το στερέωμα του ουρανού συμβολίζει το στερέωμα της πίστεως, όπου όλοι οι Άγιοι λάμπουν σαν αστέρια.
31
Jerusalem is the celestial knowledge of immaterial beings; within it the vision of peace can be contemplated.
Η Ιερουσαλήμ είναι η επουράνια γνώση των ασωμάτων. Γιατί σ’ αυτήν θεωρείται το όραμα της ειρήνης.
32
Do not neglect the practice of the virtues; if you do, your spiritual knowledge will decrease, and when famine occurs you will go down into Egypt (cf. Gen. 41:57; 46:6).
Μην αμελείς την πρακτική αρετή, γιατί ελαττώνεται η γνώση· και όταν συμβεί λιμός, θα κατεβείς στην Αίγυπτο(Γέν. 12, 10).
33
Spiritual freedom is release from the passions; without Christ’s mercy you cannot attain it.
Νοητή ελευθερία είναι η απελευθέρωση από τα πάθη, την οποία κανείς δεν αποκτά χωρίς το έλεος του Χριστού.
34
The promised land is the kingdom of heaven whose ambassadors are dispassion and spiritual knowledge.
Γη της επαγγελίας είναι η βασιλεία των ουρανών, την οποία προξενούν η απάθεια και η γνώση.
35
The Egypt of the spirit is the darkness of the passions; no one goes down to Egypt unless he is overtaken by famine.
Ο σκοτισμός των παθών είναι νοητή Αίγυπτος, στην οποία κανείς δεν κατεβαίνει, εκτός αν πέσει σε λιμό.
36
If you make a habit of listening to spiritual teaching, your intellect will escape from impure thoughts.
Άκουε συχνά πνευματικούς λόγους, και θα απομακρυνθεί ο νους σου από ακάθαρτους λογισμούς.
37
God alone is good and wise by nature; but if you exert yourself your intellect also becomes good and wise through participation.
Αγαθός και σοφός είναι μόνο ο Θεός από τη φύση Του. Γίνεται τέτοιος και ο νους κατά μέθεξη, αν προσπαθήσει.
38
Control your stomach, sleep, anger and tongue, and you will not ‘dash your foot against .a stone’(Ps. 91:12).
Να κυριαρχείς στην κοιλιά, στον ύπνο, στο θυμό και στη γλώσσα, και δεν θα σκοντάψει το πόδι σου σε πέτρα(Ψαλμ. 90, 12).
39
Strive to love every man equally, and you will simultaneously expel all the passions.
Αγωνίσου να αγαπήσεις κάθε άνθρωπο εξίσου, και διώχνεις όλα μαζί τα πάθη σου.
40
The contemplation of sensible things is shared by the intellect and the senses; but the knowledge of intelligible realities pertains to the intellect alone.
Η θεωρία των αισθητών είναι κοινή του νου και της αισθήσεως· η γνώση όμως των νοητών ανήκει μόνο στο νου.
41
The intellect cannot devote itself to intelligible realities unless you sunder its attachment to the senses and to sensible things.
Αδύνατο ο νους να αφιερωθεί στα νοητά, αν δεν αποκόψει τη σχέση με την αίσθηση και τα αισθητά.
42
The senses have a natural attachment to sensible things, and when distracted by them distract the intellect.
Η αίσθηση έχει φυσική κλίση προς τα αισθητά και περισπά μαζί και το νου, καθώς αυτά την περισπούν γύρω τους.
43
Devote your senses to the service of the intellect and give them no time to be diverted from it.
Κάνε να κλίνει η αίσθηση στην υπηρεσία του νου και μην της δώσεις ευκαιρία να τον στρέψει αλλού εκείνη.
44
When the intellect gives its attention to sensible objects, withdraw your senses from them, bringing the objects into direct contact with the intellect.
Όταν συμβεί να ασχοληθεί ο νους με τα αισθητά, τράβηξε σ’ αντιπερισπασμό την αίσθηση, οδηγώντας στο νου τα κοντινά πράγματα.
45
A sign that the intellect is devoted to the contemplation of intelligible realities is its disdain for all that agitates the senses.
Σημάδι ότι ο νους ασχολείται με τα νοητά είναι να περιφρονεί όλα όσα κολακεύουν την αίσθηση.
46
When the intellect is engaged in the contemplation of intelligible realities, its delight in them is such that it can hardly be dragged away.
Όταν ο νους ανοιχτεί όλως διόλου στη θεωρία των νοητών, δύσκολα ξεκολλά από την ηδονή που είναι γύρω από αυτά.
47
When the intellect is rich in the knowledge of the One, the senses will be completely under control.
Όταν ο νους πλουτίσει με τη γνώση της Μονάδας, τότε έχει τελείως υποδουλωμένη και την αίσθηση.
48
Prevent your intellect from pursuing sensible things, so that it does not reap the fruits of pleasure and pain which they produce.
Εμπόδιζε το νου σου να στρέφεται γύρω από τα αισθητά, για να μην τρυγήσει απ’ αυτά ηδονές και λύπες.
49
When the intellect devotes itself continually to divine realities, the soul’s passible aspect becomes a godlike weapon.
Όποιων ο νους ασχολείται πάντοτε με τα θεία, αυτών και το παθητικό μέρος της ψυχής έγινε θείο όπλο.
50
The intellect cannot be transformed by spiritual knowledge unless it first detaches itself from the soul’s passible aspect by means of its own virtues.
Αδύνατο ο νους να αποκτήσει σαν ιδιότητα τη γνώση, αν δεν εξορίσει πρωτύτερα την αμαρτητικότητα του παθητικού μέρους μέσω των αρετών του.
51
The intellect becomes a stranger to the things of this world when its attachment to the senses has been completely sundered.
Τότε γίνεται ο νους ξένος προς τα κοσμικά, όταν αποκόψει εντελώς τη σχέση προς την αίσθηση.
52
The proper function of the soul’s intelligent aspect is devotion to the knowledge of God, while that of its passible aspect is the pursuit of self-control and love.
Ιδίωμα του λογιστικού μέρους της ψυχής είναι να ασχολείται με τη γνώση του Θεού, ενώ του παθητικού μέρους της, με την αγάπη και την εγκράτεια.
53
The intellect cannot dally with any sensible object unless it entertains at least some kind of passionate feeling for it.
Αδύνατο είναι να ασχολείται ο νους με αισθητό πράγμα, αν οπωσδήποτε δεν έχει πάθος σ’ αυτό.
54
The intellect is perfect when transformed by spiritual knowledge; the soul is perfect when permeated by the virtues.
Νους τέλειος είναι εκείνος που απόκτησε σαν ιδίωμά του τη γνώση. Ψυχή τέλεια είναι εκείνη που ζυμώθηκε με τις αρετές.
55
The intellect’s attachment to the senses enslaves it to bodily pleasure.
Η σχέση του νου προς την αίσθηση τον κάνει δούλο των σωματικών ηδονών.
56
The intellect falls from the realm of spiritual knowledge when the soul’s passible aspect abandons its own virtues.
Ο νους απομακρύνεται από τον τόπο της γνώσεως, όταν το παθητικό μέρος της ψυχής μετακινηθεί από τις αρετές του.
57
Although we have received the power to become the children of God (cf. John 1:12), we do not actually attain this sonship unless we strip ourselves of the passions.
Έχομε λάβει εξουσία να γίνομε παιδιά του Θεού(Ιω. 1, 12). Δεν γινόμαστε όμως, αν δεν ξεντυθούμε τα πάθη.
58
Let no one think that he has actually become a child of God if he has not yet acquired divine qualities.
Κανείς ας μη νομίζει ότι έγινε πράγματι παιδί του Θεού, αν δεν απόκτησε ακόμη τα θεία χαρακτηριστικά.
59
We are sons of God or of Satan according to whether we conform to goodness or to evil.
Η ομοίωση του τρόπου μας με το καλό ή με το κακό, μας κάνει παιδιά του Θεού ή του σατανά.
60
A wise man is one who pays attention to himself and is quick to separate himself from all defilement.
Συνετός άνθρωπος είναι εκείνος που προσέχει στον εαυτό του(Εξ. 23, 21) και σπεύδει να χωριστεί από κάθε μολυσμό.
61
An obdurate soul does not notice when it is whipped and so is unaware of its benefactor.
Η πωρωμένη ψυχή όταν μαστιγώνεται, δεν αισθάνεται και δεν ανέχεται να έρθει σε συναίσθηση του ευεργέτη της.
62
A soiled garment excludes one from the divine wedding feast and makes one a communicant of outer darkness (cf. Matt. 22:12-13).
Το λερωμένο φόρεμα βγάζει έξω από τους θείους γάμους και οδηγεί στο σκότος το εξώτερο(Ματθ. 22, 11-13).
63
He who fears God will pay careful attention to his soul and will free himself from communion with evil.
Εκείνος που φοβάται το Θεό, φροντίζει για την ψυχή του, και αποφεύγει τις κακές συναναστροφές.
64
If you abandon God and are a slave to the passions you cannot reap God’s mercy.
Αδύνατο να βρει το έλεος του Θεού εκείνος που τον άφησε και δουλεύει στις ηδονές.
65
Even if we do not wish to believe Him, it was Jesus who said that no one can serve two masters (cf. Matt. 6:24).
Ο ίδιος ο Ιησούς το είπε — και αν ακόμη δε θέλομε να το πιστέψομε — ότι «κανείς δεν μπορεί να είναι δούλος σε δύο κυρίους»(Ματθ. 6, 24).
66
A soul defiled by the passions becomes obdurate: it has to undergo knife and cautery before it recovers its faith.
Η ψυχή που λερώθηκε από τα πάθη, είναι πωρωμένη, και χωρίς τη χρήση νυστεριού και καυτηριασμών δε δέχεται να πιστεύει.
67
Fearful afflictions await the hard of heart, for without great sufferings they cannot become pliable and responsive.
Φοβερές δοκιμασίες περιμένουν τους σκληρούς· γιατί χωρίς μεγάλους πόνους δεν καταδέχονται να μαλακώσουν.
68
A wise man pays careful attention to himself, and by freely choosing to suffer escapes the suffering that comes unsought.
Ο συνετός άνθρωπος φροντίζει για τον εαυτό του, και με θεληματικούς κόπους αποφεύγει τους αθέλητους.
69
Concern for one’s soul means hardship and humility, for through these God forgives us all our sins.
Επιμέλεια της ψυχής είναι η κακοπάθεια και η ταπείνωση. Με αυτά τα δύο ο Θεός συγχωρεί όλες τις αμαρτίες.
70
Just as desire and rage-multiply our sins, so self-control and humility erase them.
Όπως οι επιθυμίες και οι οργές πληθαίνουν τις αμαρτίες, έτσι η εγκράτεια και η ταπείνωση τις εξαλείφουν.
71
Distress that accords with God’s will shatters the heart; it is produced by the fear of punishment.
Η κατά Θεόν λύπη καθαρίζει την καρδιά. Αυτήν τη γεννά ο φόβος της κολάσεως.
72
Such distress purifies the heart, expelling from it the defilements of sensual pleasure.
Η κατά Θεόν λύπη καθαρίζει την καρδιά και απομακρύνει απ’ αυτήν τους μολυσμούς των ηδονών.
73
Patient endurance is the soul’s struggle for virtue; where there is struggle for virtue, self-indulgence is banished.
Υπομονή είναι η φιλοπονία της ψυχής· και όπου υπάρχει φιλοπονία, εξορίζεται η φιληδονία.
74
All sin is due to sensual pleasure, all forgiveness to hardship and distress.
Κάθε αμαρτία γίνεται για την ηδονή, και κάθε συγχώρηση πετυχαίνεται με κακοπάθεια και λύπη.
75
If you are not willing to repent through freely choosing to suffer, unsought sufferings will providentially be imposed on you.
Πέφτει σε αθέλητους πόνους, σύμφωνα με τη θεία πρόνοια, εκείνος που δεν ανέχεται να μετανοεί με θεληματικούς κόπους.
76
Christ is the Savior of the whole world, and has conferred on men the gift of repentance so that they may be saved.
Ο Χριστός είναι Σωτήρας όλου του κόσμου και χάρισε τη μετάνοια στους ανθρώπους για τη σωτηρία τους.
77
Repentance engenders the keeping of the commandments, and this in its turn purifies the soul.
Η μετάνοια γεννά την τήρηση των εντολών. Η τήρηση των εντολών καθαρίζει την ψυχή.
78
The purification of the soul is release from the passions, and release from the passions gives birth to love.
Η κάθαρση της ψυχής είναι απελευθέρωση από τα πάθη. Η απελευθέρωση από τα πάθη γεννά την αγάπη.
79
A pure soul is one that loves God, and a pure intellect is one divorced from ignorance.
Ψυχή καθαρή είναι εκείνη που αγαπά το Θεό. Και νους καθαρός είναι εκείνος που απομακρύνθηκε από την άγνοια.
80
Struggle until death to fulfill the commandments: purified through them, you will enter into life.
Αγωνίσου υπέρ των εντολών του Χριστού μέχρι θανάτου, γιατί αν καθαριστείς με αυτές, θα μπεις στην αιώνια ζωή.
81
Make the body serve the commandments, keeping it so far as possible free from sickness and sensual pleasure.
Να μεταχειρίζεσαι το σώμα σαν υπηρέτη των εντολών, κρατώντας το όσο μπορείς μακριά από ηδονή και αρρώστια.
82
The flesh revolts when prayer, frugality and blessed stillness are neglected.
Η επανάσταση της σάρκας έρχεται από αμέλεια της προσευχής και της δίαιτας και της καλής ησυχίας.
83
Blessed stillness gives birth to blessed children: self-control, love and pure prayer.
Η καλή ησυχία γεννά καλά παιδιά, την εγκράτεια, την αγάπη και την καθαρή προσευχή.
84
Spiritual reading and prayer purify the intellect, while love and self-control purify the soul’s passible aspect.
Η ανάγνωση των Γραφών και των ιερών βιβλίων και η προσευχή καθαρίζουν το νου· η αγάπη και η εγκράτεια καθαρίζουν το παθητικό μέρος της ψυχής.
85
Always keep the same measure of self-control; otherwise through irregularity you will go from one extreme to another.
Κράτα την εγκράτεια πάντοτε ισορροπημένη, για να μην σε ρίξει η ανωμαλία στα αντίθετα.
86
If you lay down rules for yourself, do not disobey yourself; for he who cheats himself is self-deluded.
Εκείνος που βάζει νόμους στον εαυτό του, να προσέχει να μην τους παραβεί. Γιατί εκείνος που προσπαθεί να γελάσει τον εαυτό του, αυταπατάται.
87
The soul filled with passion lies in noetic darkness, for in such a soul the sun of righteousness has set.
Οι εμπαθείς ψυχές είναι νοητές δύσεις. Γιατί σ’ αυτές έδυσε ο ήλιος της δικαιοσύνης.
88
A son of God is a person who through wisdom, power and righteousness has become like God.
Παιδί του Θεού είναι εκείνος που ομοιώθηκε με το Θεό με την αγαθότητα, τη σοφία, τη δύναμη και τη δικαιοσύνη.
89
The soul’s disease is an evil disposition^ while its death is sin put into action.
Ασθένεια της ψυχής είναι η έξη της κακίας, και θάνατός της η έμπρακτη αμαρτία.
90
Spiritual poverty is complete dispassion; when the intellect has reached this state it abandons all worldly things.
Η τέλεια απάθεια είναι νοητή ακτημοσύνη. Όταν ο νους φτάσει σ’ αυτήν, εγκαταλείπει τα γήινα.
91
Preserve the harmony of the soul’s virtues, and it will bring forth the fruit of righteousness.
Να διατηρείς σε ισορροπία τις ψυχικές αρετές· απ’ αυτό γεννιέται ο καρπός της δικαιοσύνης.
92
The contemplation of noetic realities is said to be bodiless because it is completely free of matter and form.
Λένε πως η θεωρία των νοητών είναι ασώματη, γιατί είναι απαλλαγμένη από ύλη και μορφή.
93
Just as the four elements are a combination of matter and form, so the bodies that derive from them are likewise made up of matter and form.
Όπως τα τέσσερα στοιχεία αποτελούνται από ύλη και μορφή, έτσι και τα σώματα που προέρχονται από αυτά, είναι από ύλη και μορφή.
94
When in His compassion for man the Logos became flesh, He changed neither what He was nor what He became.
Όταν ο Λόγος έγινε σάρκα(Ιω. 1, 14) από φιλανθρωπία, ούτε αυτό που ήταν μετέβαλε, ούτε αλλοίωσε αυτό που έγινε.
95
Just as we speak of the one Christ as being ‘from Godhead’ and ‘from manhood’ and ‘in Godhead’ and ‘in manhood’, so we speak of Him as being ‘from two natures’ and ‘in two natures’.
Όπως λέμε ότι ο ένας Χριστός είναι από θεότητα και ανθρωπότητα και κατέχει ολόκληρη τη θεότητα και ολόκληρη την ανθρωπότητα, Ετσι λέμε ότι είναι από δύο φύσεις και κατέχει ολόκληρες τις δύο φύσεις.
96
We confess that in Christ there is a single hypostasis, or subject, in two indivisibly united natures.
Μια υπόσταση παραδεχόμαστε στο Χριστό, σε δύο φύσεις αδιαίρετα ενωμένες.
97
We glorify the one indivisible hypostasis of Christ and confess the union without confusion of the two natures.
Αδιαίρετη πιστεύομε τη μία υπόσταση του Χριστού, και παραδεχόμαστε ασύγχυτη την ένωση των δύο Του φύσεων.
98
We venerate the one essence of the Divinity in three Persons, or hypostases, and confess the coessential Trinity.
Προσκυνούμε ως τρισυπόστατη τη μία ουσία της θεότητας, και ομολογούμε ομοούσια την Αγία Τριάδα.
99
Particular to the three Persons are fatherhood, sonship and procession. Common to them are essence, nature, divinity and goodness.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τριών Υποστάσεων είναι πατρότητα, υιότητα, εκπόρευση. Και κοινά χαρακτηριστικά των τριών Υποστάσεων είναι η ουσία, η φύση, η θεότητα, η αγαθότητα.